THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES

Τρίτη, 19 Μαΐου 2009

* Καθως φευγει η Ανοιξη*


Γουλια νερο..

Ποτηρι διψασμενο η σιωπη του πρωινου..

Δαχτυλα που αγγιξαν τα χειλη σου και κρινα γινανε..

Αρωμα γεμισανε και ανασες λευκες..

Βλεμμα μυρτιας το βλεμμα σου σε δροσερο ξημερωμα στου καμπου την παχνη..

Αγριο μανιταρι που γεννιεται στα ποδια βουνων τα θελω σου..

Μυριαδες νυφες οι επιθυμιες μου..

Κυκλαμινα ντυμενα στο λευκο του συννεφου και στη πρασινη πινελια που πηραν απ'τα ματια σου..

Το σ' αγαπω μου πηραν οι μηλιες και γεμισαν κοκκινους καρπους..

Λησμονιας φορεμα σε χρωμα αστραπης εντυσα την ψυχη μου και την αφησα στην ακρη της λιμνης..

Εκει θα περιμενω..

Καθρεφτιζω το προσωπο μου σε σταγονες πρωινης δροσιας και νιωθω τις διαφανες σκεψεις του νερου..

Κι εκεινο κρυφα σε αναζηταει..

Εδω θα περιμενω...

Στης ανοιξης το περασμα..

*on the darkest side of my soul*


Κλεινω τα ματια..και τη βλεπω..
Βλεπω τα πελωρια πρασινα ματια της..
Τα υπεροχα τρυφερα χειλη της..
Τα κυματιστα μαλλια της..

Θυμαμαι ακομα το αρωμα τους που με μεθουσε καθως περνουσε αναμεσα τους ο ανεμος..
Μυριζαν καλοκαιρι..

Και η αποψινη βραδια εχει το γλυκο αρωμα καλοκαιριου που τοσο μου ειχε λειψει..

Νυχτες σαν κι αυτη η ψυχη μου χωριζεται στα δυο..
Ταλανιζομαι μεταξυ του ποια ειμαι και του ποια θα ηθελα να ειμαι..

Νυχτες σαν κι αυτη το μυαλο μου χωριζεται στα δυο..
Λατρευω το αγορι μου μα ενα κομματι του εαυτου μου παντα θα αναζητα εκεινη..

Τωρα ξερω πως δεν θα ολοκληρωθω αν δεν γευτω για μια φορα το φιλι που μου ειχε προσφερει,μα παγιδευμενη στα πρεπει ποτε δεν το δεχτηκα..

Παντα ενα κομματι του εαυτου μου θα την αναζητα..
Ολο μου το ειναι την αναζητα..
Καθε μερα..
Καθε ωρα..
Καθε λεπτο που μισω τον εαυτο μου για ολα οσα ποτε δεν μπορεσα να παραδεχτω πως νιωθω..

Αν μπορουσα να γυρισω το χρονο πισω..
δεν νομιζω να αλλαζα και πολλα πραγματα..μα σιγουρα δεν θα εμπαινα στη ζωη της και δεν θα την αφηνα να μπει στη δικη μου ζωη..

Εχω μετανιωσει που την γνωρισα..
Που μ'ερωτευτηκε..
Που μου εδωσε την ψυχη της..
Που την εχασα..
και που καταλαβα πως καθε μερα που περναει την χρειαζομαι ολο και περισσοτερο..

Αποψε τη βρηκα ξανα..

Μα ειναι αργα..

Ολα εχουν τελειωσει πια..

Δευτέρα, 18 Μαΐου 2009

*Perfect Insanity*









Εχεις νιωσει την τρελα?
Αραγε τι σημαινει τρελα?
Δεν ξερω..αλλα την εχω αισθανθει σιγουρα..

Καθε φορα που ουρλιαζω εχοντας ενα κενο στη ψυχη μου..
Ουρλιαζω τοσο δυνατα σαν καποιος δαιμονας να θελει να βγει απο μεσα μου...
Τοσο δυνατα που μενει στο στομα μου γευση από αιμα..

Η τρελα είναι σαν....χμ...
Εχετε στριφογυρισει γυρω από τον εαυτο σας μεχρι να ζαλιστειτε?
Ετσι ειναι η τρελα..
Περιστρεφεσαι....
Περιστρεφεσαι....
Γυρω σου ενας βαρετος κοσμος..
Ολα μοιαζουν τοσο ασχημα..

Κι όμως όταν σταματας είναι σαν να ζεις σε παραμυθι..
Ειναι λες και ξαφνικα μεταπηδησες σε ένα άλλο κοσμο ανοιγοντας με την κινηση σου μια παναρχαια μαγικη πυλη..

Και όταν πεφτεις κατω σαν σαπιο φυλλο,ποναει η πλατη σου..
αλλα δεν σε νοιαζει..
γιατι μπορεσες να υπαρξεις σε ένα κοσμο ολο χρωματα μονη με τον εαυτο σου..

χωρις ευτυχια ή λύπη ή πονο..
κανενα συναισθημα..
μονο εσυ και ο κενος εαυτος σου...
Κι όμως ο κενος εαυτος σου είναι αρκετος για να ζησεις το ονειρο μερικες φορες..


Και υστερα..

Εχεις ένα ηλιθιο χαμογελο σχηματισμενο στο προσωπο σου..
και δακρυα κυλουν στα μαγουλα σου..
Φορας τις κοκκινες ψηλοτακουνες γοβες σου και ξερεις πως ολος ο κοσμος είναι δικος σου..

Κυριακή, 10 Μαΐου 2009

* Σε λατρεύω *


Πόσο μου είχες λείψει...

Ξανά μαζί..

Με έχεις στην αγκαλιά σου...

Νιώθω την καυτή ανάσα σου στο λαιμό μου..

Μου ψυθιρίζεις χιλιάδες σ' αγαπώ..


Κράτα με λίγο ακόμα και θα σου δώσω τον κόσμο όλο..

Παρασκευή, 10 Απριλίου 2009

*Μακρυα σου..*


... Kαθισμενη σε μια γωνια του κηπου..
Προσπαθω να παρατηρησω τ΄αστερια μα ματαια..κρυβονται από τον μεγαλο φοινικα..
Χρειαζομαι κατι φωτεινο......
Οχι..δεν θελω ψευτικο φως..
Αυτή την ησυχη νυχτα χρειαζομαι κατι ρομαντικο και μελαγχολικο...

Αναβω επτα μικρα κερακια..αγαπημενος αριθμος..και παιρνω μια βαθεια ανασα....
μακαρι να μπορουσα να ρουφηξω λιγη απ’ τη γαληνη και τη μαγεια αυτης της υπεροχης βραδιας..
Το εχω αναγκη αποψε που εισαι τοσο κοντα και τοσο μακρυα συναμα..

Και τι δε θα εδινα για ένα σου χαδι..
Ανοιγω τα ματια και κοιτω τις επτα μικρες φλογιτσες που τρεμοσβηνουν παιχνιδιαρικα..θαρρεις πως χορευουν..
Ναι,ειμαι σιγουρη πως χορευουν στον ξεφρενο ρυθμο του ανεμου..
Ξεφρενος και αναλαφρος...

Χαϊδευει τα μαλλια μου..

Τα χειλη μου..

Το κορμι μου..

Ξεροντας πως δεν θα του το αρνηθω..


Αχ..ποσο σου μοιαζει..



Δημιουργει ριγη που διατρεχουν το σωμα μου..
Χωρις δευτερη σκεψη δεχτηκα τη ζακετα που μου εφερε η μητερα μου.. '
''Επιασε ψυχρα'' μου ειπε..
''Οντως'' της αποκριθηκα σφιγγοντας ακομα περισσοτερo τη μαλλινη ζακετα στο σωμα μου..

Μου εκανε νοημα να παμε μεσα αλλα της εγνεψα αρνητικα μην εχοντας άλλη επιθυμια απ’ το να συνεχισω να παρατηρω τις φλογες..

Ο καπνος απ’ το τσιγαρο της για πρωτη φορα δεν μ’ ενοχλησε..
Η μυρωδια του καθολου αρεστη μα φανταζε υπεροχος στο σκοταδι..Το πενιχρο φως των κεριων τον εκανε να φωσφοριζει..
Ανεβαινε ψηλα..
Σαν την ψυχη όταν απελευθερωνεται από την σαρκινη φυλακη της..
Χορευει και αυτος στο δικο του ρυθμο..ελευθερος,αγερωχος και περηφανος..
Τιποτα δεν τον σταματα..


Η μητερα μου εφυγε..
Ημουν μονη και ηθελα ν’ απολαυσω τη σιωπη...
..ανακατεμενη με την φωνη σου που και αποψε τριγυρνα στο μυαλο μου..ειναι η πιο γλυκεια μελωδια που θα μπορουσε να ντυσει αυτό το βραδυ...

Ποσο θα ηθελα να εισαι μαζι μου..
Μου φτανει που περνας καλα αυτή τη στιγμη..
Το βλεμμα μου επεσε σ’ένα αστερι...
το μονο που μπορεσα να δω αποψε..

you're my Star..
shining on me now ..
A love from worlds apart..
I need for you,
You are my shining star,my star
A love from worlds apart
I need for you,
You are my shining star..



Σάββατο, 4 Απριλίου 2009

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009

*Βραδυ Κυριακης*



11:11 μμ...
Μολις γυρισα σπιτι...

Ησυχια...
Το κεφαλι μου παει να σπασει...ακουω τις φλεβες στους κροταφους μου να χτυπουν τοσο δυνατα..
Μακαρι να ηταν καποιος εδω..μακαρι να ακουγα μια φωνη εκτος απο τη δικη μου..

Σκεφτομαι να ανοιξω την τηλεοραση..μα ειναι τοσο απροσωπη....εχω αναγκη καποιος να κοιταξει μεσα στα ματια μου και να μου ψυθιρισει λογια αγαπης...

Παντα σιχαινομουν τα λογια αγαπης...πιστευα πως αν σε αγαπαει καποιος δεν χρειαζεται να σου λεει ολα αυτα τα γλυκαναλατα πραγματα..οι πραξεις ειναι που μετρανε...

Εφτασα ομως στην στιγμη που ολα μου φαινονται λιγα...τιποτα δεν μπορει να γεμισει το κενο μου..πραξεις....δακρυα....χαμογελα...τοσο λιγα...
Ισως να ειμαι αχαριστη...ισως να μην αξιζω τιποτα...ισως να αξιζω πολλα παραπανω...


Βαρεθηκα ν'ακουω ολους αυτους που μου λενε πως ειμαι μικρη ακομα...δεν θελω να περιμενω...τωρα θελω να ζησω..δεν θελω να συμβιβαζομαι με οποιον γνωριζω!οχι!

Δεν θελω να φτασω στα 30,να βιαζομαι να κανω οικογενεια και να παντρευτω εναν οποιοδηποτε μονο και μονο επειδη ημουν μαζι του 5,6,7,8 χρονια......

και ο ερωτας? εχω ζησει τον ερωτα?και αν ναι γιατι δεν ειμαι ερωτευμενη πια?

αν ο ερωτας ερχεται και φευγει τοτε γιατι κανουμε τοσο σαματα για το τιποτα?


Μισω τον ερωτα...μισω τους κομπους στο στομαχι...μισω να κλεινω τα ματια μου και να τον βλεπω..


Αραγε αυτος με βλεπει?


Αραγε να ειναι ο ενας για μενα?

θελω να τον παρω τηλεφωνο...
N'ακουσω την φωνη του...να μου πει πως με λατρευει....πως ερχεται να με βρει...

και μετα να φιλομαστε για ωρες στη μεση του δρομου με τη βροχη να μας κανει μουσκεμα....και..μπλα μπλα μπλα....πρεπει να σταματησω να διαβαζω αρλεκιν καποια στιγμη...
και γενικοτερα πρεπει να σταματησω να ειμαι φαντασμενη...

11:36μμ...

Αρχιζω και νιωθω τοσο ηλιθια...πραγματικα....σκεφτομαι πως δεν ανηκω εδω..αυτος ο κοσμος παραειναι ψυχρος για μενα..

ισως τα γλυκαναλατα λογια δεν ειναι τοσο ασχημα τελικα μπροστα στα ψευτικα λογια..

καιρος για μια νεα αρχη...

καθε φορα μια πολυχρωμη νεα αρχη....
με το ιδιο απρομαυρο τελος...