THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009

*Βραδυ Κυριακης*



11:11 μμ...
Μολις γυρισα σπιτι...

Ησυχια...
Το κεφαλι μου παει να σπασει...ακουω τις φλεβες στους κροταφους μου να χτυπουν τοσο δυνατα..
Μακαρι να ηταν καποιος εδω..μακαρι να ακουγα μια φωνη εκτος απο τη δικη μου..

Σκεφτομαι να ανοιξω την τηλεοραση..μα ειναι τοσο απροσωπη....εχω αναγκη καποιος να κοιταξει μεσα στα ματια μου και να μου ψυθιρισει λογια αγαπης...

Παντα σιχαινομουν τα λογια αγαπης...πιστευα πως αν σε αγαπαει καποιος δεν χρειαζεται να σου λεει ολα αυτα τα γλυκαναλατα πραγματα..οι πραξεις ειναι που μετρανε...

Εφτασα ομως στην στιγμη που ολα μου φαινονται λιγα...τιποτα δεν μπορει να γεμισει το κενο μου..πραξεις....δακρυα....χαμογελα...τοσο λιγα...
Ισως να ειμαι αχαριστη...ισως να μην αξιζω τιποτα...ισως να αξιζω πολλα παραπανω...


Βαρεθηκα ν'ακουω ολους αυτους που μου λενε πως ειμαι μικρη ακομα...δεν θελω να περιμενω...τωρα θελω να ζησω..δεν θελω να συμβιβαζομαι με οποιον γνωριζω!οχι!

Δεν θελω να φτασω στα 30,να βιαζομαι να κανω οικογενεια και να παντρευτω εναν οποιοδηποτε μονο και μονο επειδη ημουν μαζι του 5,6,7,8 χρονια......

και ο ερωτας? εχω ζησει τον ερωτα?και αν ναι γιατι δεν ειμαι ερωτευμενη πια?

αν ο ερωτας ερχεται και φευγει τοτε γιατι κανουμε τοσο σαματα για το τιποτα?


Μισω τον ερωτα...μισω τους κομπους στο στομαχι...μισω να κλεινω τα ματια μου και να τον βλεπω..


Αραγε αυτος με βλεπει?


Αραγε να ειναι ο ενας για μενα?

θελω να τον παρω τηλεφωνο...
N'ακουσω την φωνη του...να μου πει πως με λατρευει....πως ερχεται να με βρει...

και μετα να φιλομαστε για ωρες στη μεση του δρομου με τη βροχη να μας κανει μουσκεμα....και..μπλα μπλα μπλα....πρεπει να σταματησω να διαβαζω αρλεκιν καποια στιγμη...
και γενικοτερα πρεπει να σταματησω να ειμαι φαντασμενη...

11:36μμ...

Αρχιζω και νιωθω τοσο ηλιθια...πραγματικα....σκεφτομαι πως δεν ανηκω εδω..αυτος ο κοσμος παραειναι ψυχρος για μενα..

ισως τα γλυκαναλατα λογια δεν ειναι τοσο ασχημα τελικα μπροστα στα ψευτικα λογια..

καιρος για μια νεα αρχη...

καθε φορα μια πολυχρωμη νεα αρχη....
με το ιδιο απρομαυρο τελος...


10 σχόλια:

HELIASTER είπε...

Πάντα κάποιος ακούει ,πάντα κάποιος βλέπει,αρκεί να μην συμβουλεύεσαι στην ζωή σου την ανασφάλεια,τον φόβο,την μοναξιά,το σώμα σου,τις ανάγκες,και οτιδήποτε σε κάνει θνητό γιατι αλλιώς πώς μπορείς να αναζητάς τα θεικά πράγματα?Και για αυτο εκπαιδεύεις τον ευαυτό σου μια ζωή.Αν τον εκπαιδεύσεις καλά και μέρος της εκπαιδευσης είναι η ατσάλινη θέληση και υπομονή θα μπορέσεις να δείς πάνω απ΄τις μορφές την ίδια την ενέργεια των πραγμάτων,της ζωής,του χρόνου και απλώς θα ξέρεις.

*little painter..* είπε...

Heliaster...δυστυχως πολλοι απο εμας δεν ξερουμε να εκπαιδευομαστε σωστα...δεν βρισκουμε την δυναμη....τριγυρω μας υπαρχουν ενα σωρο αβουλοι ανθρωποι που ζουν μονο και μονο για να δουλευουν,να βγαζουν χρηματα,να τρωνε και παλι απο την αρχη και μεγαλωνοντας ακολουθουμε το παραδειγμα τους επειδη δεν ξερουμε τι αλλο να κανουμε ...εχουμε χασει την ουσια...δεν ζουμε για να ζουμε...ζουμε για να πεθαινουμε μερα με τη μερα τελικα..δεν πιστευω πως η καθημερινοτητα που οι περισσοτεροι ανθρωποι ζουν ειναι ο σκοπος για τον οποιο υπαρχουμε..Ισως να εχεις δικιο....ισως το παν ειναι να αφησουμε τις υλικες μας αδυναμιες στην ακρη αν θελουμε να ζησουμε εστω και για λιγο ανωτεροι πνευματικα και αξιοι για κατι καλυτερο..

HELIASTER είπε...

Δεν έχούν απολύτως καμμία αξία οι στάσεις ζωής που βλέπεις στον καθένα σκοπός είναι να μπορείς να βλέπεις τα κίνητρα αν τα κίνητρα είναι άψογα τοτε τα πάντα εχούν καλώς.Για να μπορέσεις να δείς τα κίνητρα χρειάζεται κόπος και για να τα κατανοήσεις πρέπει η προσωπικότητα του άλλυ να είναι στενότερη απ` την δική σου,άρα πρέπει να επεκτείνεις την γνωση σου και την ύπαρξη σου όλο και περισσότερο σιγά σιγά για να μην ξεχειλώσεις και με γνώμονα τις αντοχές και την προστασία σου.Δεν είναι ανάγκη να φάς όλο το φαγητό για να δείς αν είναι καλό γιατί θα βαρυστομαχιάσεις.Ο Ρεμπό ελεγε οτι ο ποιητής παίρνει την πεμπτουσία των δηλητηρίων,όχι όλο το δηλητήριο.Προυπόθεση είναι να γνωρίζεις ποιός είσαι και αυτό επίσης θ'ελει καιρό και κόπο..
Καλή τυχη.

Not me είπε...

Είχα και γω τις δικές σου απορίες στο ότι οι άνθρωποι είναι ρηχοί,άβουλοι κτλ...Κατέληξα στο εξής.Ποιός είμαι εγώ που θα τους ταράξει?Που θα τους κάνει να δουν πως ο κόσμος και η ζωή δεν είναι έτσι όπως νομίζουν..Γενικά τις σκέψεις που κάνεις εσύ για αυτούς,οι ίδιοι δεν τις κάνουν ποτέ.Θεωρούν την ζωή τους "φυσιολογική" επειδή το κάνουν οι περισσότεροι.Και συ στα μάτια τους είσαι η περίεργη,η μη φυσιολογική..
Μια χαρά είναι οι προβληματισμοί σου..
Για το αν είσαι μικρή ακόμα ένα πράγμα θα σου πω.Η ηλικία δεν καθορίζεται από τις ποσότητες των σχέσεών μας,και η σοφία έρχεται μέσα από τις εμπειρίες μας...
Για τον έρωτα είναι αναπόφεκτο και ας τον μισείς,καταλαβαίνω τι θες να πεις αλλά όταν έρθει ο μεγάλος τότε τα ξεχνάς τα μίση.Ούτε και γω πιστεύω πως βρήκα τον μεγάλο έρωτα αλλά κάθε φορά σχεδόν,κάνω το ίδιο λάθος.Είναι η μοναξιά που μας κάνει να αποζητούμε την αγάπη...Είναι το όπλο εναντίον της...
Συγνώμη για το "σεντόνι".....

ELΩXIM είπε...

ΞΕΡΕΙΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΝΑΛΟΓΙΖΕΣΑΙ ΤΑ ΧΩ ΝΙΩΣΕΙ ΚΙ ΕΓΩ ΠΡΙΝ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΝΙΩΘΩ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ. ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΡΤΙΚΟΣ ΕΙΝΑΙ ΥΓΕΙΑ. ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΠΡΟΒΑΤΟ ΣΤΟ ΚΟΠΑΔΙ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΘΑ ΣΟΥ ΔΩΣΕΙ ΤΑ ΕΥΣΗΜΑ. Η ΖΩΗ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΛΙΓΟΙ ΠΛΕΟΝ ΤΗΝ ΝΙΩΘΟΥΝ..ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΑΞΙΕΣ ΕΧΟΥΝ Η΄ΤΕΙΝΟΥΝ ΝΑ ΧΑΘΟΥΝ. ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ ΑΓΑΠΗΤΗ ΦΙΛΗ ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΟΥ ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΜΗΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ! ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΤΟ ΠΑΡΕΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟ.. ΟΠΩΣ ΚΑΠΟΤΕ ΕΙΠΕ ΚΑΠΟΙΟΣ: ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΕΝ ΘΑ ΦΟΒΑΤΑΙ ΠΙΑ ΤΙΠΟΤΑ ΜΗΤΕ ΘΑΝΑΤΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ.. Η ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ ΠΑΝΤΑ ΜΑΣ ΧΤΥΠΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ, ΑΠΛΑ ΕΜΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΔΑΜΑΣΟΥΜΕ..

ΝΑΣΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΞΑΝΑΛΕΜΕ ΛΕΙΑΝ ΣΥΝΤΟΜΩΣ..

ΣΠΥΡΟΣ

*little painter..* είπε...

@ Heliaster...καταλαινω τι θες να πεις και συμφωνω απολυτα μαζι σου...δυστυχως ομως ειμαι ακομα πολυ μακρια απ'το να κατανοησω το ειναι μου...υπαρχουν στιγμες που νιωθω χαμενη..που νιωθω μια αλλη..που πραγματικα δεν ξερω ουτε εγω η ιδια ποιος ειναι ο πραγματικος μου εαυτος και σκεφτομαι πως ισως οι ανθρωποι να μην φταινε που δεν μπορουν να δουν μεσα στην ψυψη μου αφου ουτε εγω μπορω να δω μεσα της και να εξωτερικευσω αυτα που κρυβει..
οποτε οπως καταλαβαινεις...ουτε κινητρα υπαρχουν προς το παρον..:(

*little painter..* είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
*little painter..* είπε...

@Not Me..αχ αυτη η μοναξια....υπαρχουν ωρες και στιγμες που πραγματικα δεν ξερω αν νιωθω μαναξια...αλλες που νιωθω οτι ειμαι ολομοναχη σ αυτον το κοσμο...το σιγουρο ειναι πως αν κοιταξεις προσεκτικα γυρω σου θα βρεις ανθρωπους που σου προσφερουν την αγαπη τους με ανιδιοτελεια...

μοναξια??ολα στο μυαλο ειναι..


υ.γ. σε ευχαριστω για το σεντονακι σου..:p

*little painter..* είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
*little painter..* είπε...

@ ELΩΧΙΜ..
ευτυχως η δυστυχως μεγαλωσα..τωρα πια καταλαβαινω σε τι κοσμο ζουμε..
και ευτυχως η δυστυχως παρεμεινα παιδακι μεσα μου εξακολουθω να βλεπω κατι ομορφο,συναρπαστικο και πολυχρωμο σε καθε μουντη ασπρομαυρη εικονα...
ονειρα δεν θα σταματησω ποτε να κανω...τα ονειρα ειναι που μας κρατανε ζωντανους..και πιστευω πως μονο χαμογελαστοι ανθρωποι με ονειρα και ελπιδες θα μπορεσουν να βγαλουν την κοινωνια μας απο τον βουρκο..