THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES

Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2011

*eternal orbit*

Ένα φιλί αιωρείται χαμένο στην υγρή ανάσα της..
Σαν άλλος Ίκαρος που λιώνει κάτω από τον ήλιο των ματιών της..
Καίγεται..
Και σαν κάτι απόκοσμο μπαίνει σε τροχιά...
Περιστρέφεται αέναα γύρω σου, τραβώντας την ψυχή σου στη δίνη του...
Φλέγεσαι..
Είσαι άλλο ένα άστρο που λίγο λίγο σκορπίζεται μέχρι να χαθεί στην άβυσσο..
Η σωτηρία σου βρίσκεται φυλακισμένη σε μια ευχή..
Μα όλες οι ευχές είναι αυτή...
Και όλες οι λέξεις είναι τ'όνομά της...
Δανάη...
Δανάη...

Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2010

For you my beloved...


Kάτι νύχτες σαν κι αυτή..
θα ΄θελα να γυρίσω το χρόνο πίσω..
Και αν είχα την ευκαιρία,
πάλι θα σε γνώριζα,
πάλι θα σ'ερωτευόμουν..

Και αν περνούσε από το χέρι μου..
Και αν ο έρωτας είναι νερό
που κυλά και δεν γυρνά πίσω,
τότε θα έκανα τον έρωτα
χιλιάδες μικρές γουλιές
και θα έσβηνα τη διψα μου για πάντα..

Και αν ένα ''σ'αγαπώ'' ήταν αρκετό..
Αν σ' ένα ''σ'αγαπώ'' μπορούσα να φυλάξω
όσα ένιωσα και έζησα μαζί σου,
τότε θα έκανα το ''σ'αγαπώ''
χιλιάδες σταγόνες βροχής και σαν σύννεφο
θα τις άφηνα να κυλήσουν στο άνυδρο κορμί σου..

Και αν ήμουν μέλισσα,
τότε θα βυθιζόμουν λαίμαργα
στο νέκταρ του ανθού σου..
Και θα φυλάκιζα τις γλυκιές σου στάλες
σε χιλιάδες φιλιά κάπου στο πέρασμα της άνοιξης..

Και αν ήμουν σάπιο σκαρί ξεχασμένο στους αιώνες,
τότε θα ριχνόμουν στο φουρτουνιασμένο σου ωεκανό
Και σαν άλλη μια Χάρυβδη,
θα ρουφούσα με λαχτάρα
την αλμύρα από τα βάθη σου..

Μα το μόνο που είμαι..
Ναι..
Είμαι μια κλέφτρα ψυχών..
Και αν γυρνούσα πίσω το χρόνο
πάλι θα έκλεβα τη ψυχή σου..
και θα την κλείδωνα κάπου μέσα στον Άδη,
να καίγεται από πόνο και πάθος
και να παρακαλάει για λίγη ακόμα αμαρτία..


Τρίτη, 19 Μαΐου 2009

* Καθως φευγει η Ανοιξη*


Γουλια νερο..

Ποτηρι διψασμενο η σιωπη του πρωινου..

Δαχτυλα που αγγιξαν τα χειλη σου και κρινα γινανε..

Αρωμα γεμισανε και ανασες λευκες..

Βλεμμα μυρτιας το βλεμμα σου σε δροσερο ξημερωμα στου καμπου την παχνη..

Αγριο μανιταρι που γεννιεται στα ποδια βουνων τα θελω σου..

Μυριαδες νυφες οι επιθυμιες μου..

Κυκλαμινα ντυμενα στο λευκο του συννεφου και στη πρασινη πινελια που πηραν απ'τα ματια σου..

Το σ' αγαπω μου πηραν οι μηλιες και γεμισαν κοκκινους καρπους..

Λησμονιας φορεμα σε χρωμα αστραπης εντυσα την ψυχη μου και την αφησα στην ακρη της λιμνης..

Εκει θα περιμενω..

Καθρεφτιζω το προσωπο μου σε σταγονες πρωινης δροσιας και νιωθω τις διαφανες σκεψεις του νερου..

Κι εκεινο κρυφα σε αναζηταει..

Εδω θα περιμενω...

Στης ανοιξης το περασμα..

*on the darkest side of my soul*


Κλεινω τα ματια..και τη βλεπω..
Βλεπω τα πελωρια πρασινα ματια της..
Τα υπεροχα τρυφερα χειλη της..
Τα κυματιστα μαλλια της..

Θυμαμαι ακομα το αρωμα τους που με μεθουσε καθως περνουσε αναμεσα τους ο ανεμος..
Μυριζαν καλοκαιρι..

Και η αποψινη βραδια εχει το γλυκο αρωμα καλοκαιριου που τοσο μου ειχε λειψει..

Νυχτες σαν κι αυτη η ψυχη μου χωριζεται στα δυο..
Ταλανιζομαι μεταξυ του ποια ειμαι και του ποια θα ηθελα να ειμαι..

Νυχτες σαν κι αυτη το μυαλο μου χωριζεται στα δυο..
Λατρευω το αγορι μου μα ενα κομματι του εαυτου μου παντα θα αναζητα εκεινη..

Τωρα ξερω πως δεν θα ολοκληρωθω αν δεν γευτω για μια φορα το φιλι που μου ειχε προσφερει,μα παγιδευμενη στα πρεπει ποτε δεν το δεχτηκα..

Παντα ενα κομματι του εαυτου μου θα την αναζητα..
Ολο μου το ειναι την αναζητα..
Καθε μερα..
Καθε ωρα..
Καθε λεπτο που μισω τον εαυτο μου για ολα οσα ποτε δεν μπορεσα να παραδεχτω πως νιωθω..

Αν μπορουσα να γυρισω το χρονο πισω..
δεν νομιζω να αλλαζα και πολλα πραγματα..μα σιγουρα δεν θα εμπαινα στη ζωη της και δεν θα την αφηνα να μπει στη δικη μου ζωη..

Εχω μετανιωσει που την γνωρισα..
Που μ'ερωτευτηκε..
Που μου εδωσε την ψυχη της..
Που την εχασα..
και που καταλαβα πως καθε μερα που περναει την χρειαζομαι ολο και περισσοτερο..

Αποψε τη βρηκα ξανα..

Μα ειναι αργα..

Ολα εχουν τελειωσει πια..

Δευτέρα, 18 Μαΐου 2009

*Perfect Insanity*









Εχεις νιωσει την τρελα?
Αραγε τι σημαινει τρελα?
Δεν ξερω..αλλα την εχω αισθανθει σιγουρα..

Καθε φορα που ουρλιαζω εχοντας ενα κενο στη ψυχη μου..
Ουρλιαζω τοσο δυνατα σαν καποιος δαιμονας να θελει να βγει απο μεσα μου...
Τοσο δυνατα που μενει στο στομα μου γευση από αιμα..

Η τρελα είναι σαν....χμ...
Εχετε στριφογυρισει γυρω από τον εαυτο σας μεχρι να ζαλιστειτε?
Ετσι ειναι η τρελα..
Περιστρεφεσαι....
Περιστρεφεσαι....
Γυρω σου ενας βαρετος κοσμος..
Ολα μοιαζουν τοσο ασχημα..

Κι όμως όταν σταματας είναι σαν να ζεις σε παραμυθι..
Ειναι λες και ξαφνικα μεταπηδησες σε ένα άλλο κοσμο ανοιγοντας με την κινηση σου μια παναρχαια μαγικη πυλη..

Και όταν πεφτεις κατω σαν σαπιο φυλλο,ποναει η πλατη σου..
αλλα δεν σε νοιαζει..
γιατι μπορεσες να υπαρξεις σε ένα κοσμο ολο χρωματα μονη με τον εαυτο σου..

χωρις ευτυχια ή λύπη ή πονο..
κανενα συναισθημα..
μονο εσυ και ο κενος εαυτος σου...
Κι όμως ο κενος εαυτος σου είναι αρκετος για να ζησεις το ονειρο μερικες φορες..


Και υστερα..

Εχεις ένα ηλιθιο χαμογελο σχηματισμενο στο προσωπο σου..
και δακρυα κυλουν στα μαγουλα σου..
Φορας τις κοκκινες ψηλοτακουνες γοβες σου και ξερεις πως ολος ο κοσμος είναι δικος σου..