THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES

Τρίτη, 19 Μαΐου 2009

* Καθως φευγει η Ανοιξη*


Γουλια νερο..

Ποτηρι διψασμενο η σιωπη του πρωινου..

Δαχτυλα που αγγιξαν τα χειλη σου και κρινα γινανε..

Αρωμα γεμισανε και ανασες λευκες..

Βλεμμα μυρτιας το βλεμμα σου σε δροσερο ξημερωμα στου καμπου την παχνη..

Αγριο μανιταρι που γεννιεται στα ποδια βουνων τα θελω σου..

Μυριαδες νυφες οι επιθυμιες μου..

Κυκλαμινα ντυμενα στο λευκο του συννεφου και στη πρασινη πινελια που πηραν απ'τα ματια σου..

Το σ' αγαπω μου πηραν οι μηλιες και γεμισαν κοκκινους καρπους..

Λησμονιας φορεμα σε χρωμα αστραπης εντυσα την ψυχη μου και την αφησα στην ακρη της λιμνης..

Εκει θα περιμενω..

Καθρεφτιζω το προσωπο μου σε σταγονες πρωινης δροσιας και νιωθω τις διαφανες σκεψεις του νερου..

Κι εκεινο κρυφα σε αναζηταει..

Εδω θα περιμενω...

Στης ανοιξης το περασμα..

*on the darkest side of my soul*


Κλεινω τα ματια..και τη βλεπω..
Βλεπω τα πελωρια πρασινα ματια της..
Τα υπεροχα τρυφερα χειλη της..
Τα κυματιστα μαλλια της..

Θυμαμαι ακομα το αρωμα τους που με μεθουσε καθως περνουσε αναμεσα τους ο ανεμος..
Μυριζαν καλοκαιρι..

Και η αποψινη βραδια εχει το γλυκο αρωμα καλοκαιριου που τοσο μου ειχε λειψει..

Νυχτες σαν κι αυτη η ψυχη μου χωριζεται στα δυο..
Ταλανιζομαι μεταξυ του ποια ειμαι και του ποια θα ηθελα να ειμαι..

Νυχτες σαν κι αυτη το μυαλο μου χωριζεται στα δυο..
Λατρευω το αγορι μου μα ενα κομματι του εαυτου μου παντα θα αναζητα εκεινη..

Τωρα ξερω πως δεν θα ολοκληρωθω αν δεν γευτω για μια φορα το φιλι που μου ειχε προσφερει,μα παγιδευμενη στα πρεπει ποτε δεν το δεχτηκα..

Παντα ενα κομματι του εαυτου μου θα την αναζητα..
Ολο μου το ειναι την αναζητα..
Καθε μερα..
Καθε ωρα..
Καθε λεπτο που μισω τον εαυτο μου για ολα οσα ποτε δεν μπορεσα να παραδεχτω πως νιωθω..

Αν μπορουσα να γυρισω το χρονο πισω..
δεν νομιζω να αλλαζα και πολλα πραγματα..μα σιγουρα δεν θα εμπαινα στη ζωη της και δεν θα την αφηνα να μπει στη δικη μου ζωη..

Εχω μετανιωσει που την γνωρισα..
Που μ'ερωτευτηκε..
Που μου εδωσε την ψυχη της..
Που την εχασα..
και που καταλαβα πως καθε μερα που περναει την χρειαζομαι ολο και περισσοτερο..

Αποψε τη βρηκα ξανα..

Μα ειναι αργα..

Ολα εχουν τελειωσει πια..